>>
Chcesz mieć kota? Sprawdź, jak wygląda kocia wyprawka Technologia ewoluuje cały czas, mimo, że nie zawsze jest to widoczne. Jedną ze znaczniejszych, choć niekoniecznie widocznych dla laików zmian, jest zmiana standardu zapisu danych na dyskach twardych.
Dziś dyski stosują sposób zapisu sprzed kilkudziesięciu lat. Podzielone są na sektory o objętości 512 bajtów, tak samo, jak praktycznie nie używane dziś już dyskietki. Pojedynczy "sektor" to najmniejsza ilość danych, jaka zostać może zapisana na dysku. Nawet, jeśli zapisujemy mniejszą ilość informacji, to zajmują one cały sektor. Dodatkowo pewna ilość pamięci wykorzystywana jest jako zapas do ewentualnej korekty błędów. Część pamięci wykorzystywana jest także przez sam dysk do "pamiętania" układu owych sektorów. W chwili, gdy powstawał ten standard ilość pamięci pochłaniana na to ostatnie była niewielka. Dziś to kłopot, bo twarde dyski pożytkują (zależnie od swych rozmiarów) 7 do 11% swej objętości faktycznie wyłącznie na gospodarowanie sektorami. Co więcej im większe dyski, tym większa przestrzeń jest zużywana. Dlatego też producenci stopniowo przechodzą na nowy, 4 kilobajtowy standard zapisu. Ocenia się, że w 2011 wszystkie nowo produkowane twarde dyski będą go używać.
Nowy format zapisu nie sprawia trudności nowszym systemom operacyjnym, jak Windows Vista, Windows 7, Snow Leopard czy nowszym dystrybucją Linuxa. Jednak dla starszych systemów, jak obecnie najpopularniejszy na świecie Windows XP ich obsługa jest poważnie utrudniona. Na razie jest zaś tylko jedno rozwiązanie tego problemu. Większość nowych dysków emuluje stary zapis. Niestety odbywa się to kosztem spowolnienia ich pracy, bo ich wydajność spada o około 10%, a wraz ze wzrostem objętości dysków spadek ich prędkości będzie coraz wyższy.
