Zaproszenie do debaty podpisane przez ministra cyfryzacji Michała Boniego dostali e-mailem w piątek po południu. Rząd zaliczył ich do grona kilkuset ekspertów, których opinie o ACTA chce poznać. Jednak żaden z nich nie pojawił się w kancelarii premiera.

Na swoich blogach wyłożyli, dlaczego nie pojawią się na debacie, m.in.: "Jeśli premier zwróci mi koszty podróży i zapłaci za mój czas, mogę się z nim spotkać", "Ta debata to PR-owy zabieg". Kim są ludzie, którzy pogardzili spotkaniem z szefem rządu? Dlaczego właśnie ich zdania Boni i Tusk byli ciekawi?

Blogerów, którzy nie pojawili się wczoraj u Tuska, było więcej. My wybraliśmy trzech, którzy - naszym zdaniem - w najciekawszy sposób uzasadnili w swoich wpisach decyzję o zignorowaniu zaproszenia od premiera.

Dr Marek Minakowski, minakowski.pl

W czerwcu skończy 40 lat, mieszka w Krakowie. Do premiera nie przyjechał, bo jego zdaniem prawdziwa dyskusja o ACTA toczy się w sieci. Kiedy surfuje po internecie, czuje się jak u siebie. "Podłączony jest" całą dobę. Kilkanaście godzin dziennie pracuje przy komputerze, ale loguje się też do sieci przez telefon.

Piętnaście lat temu obronił doktorat z filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wtedy też zaczęła się jego przygoda z internetem. Szukał pracy, a Onet potrzebował ludzi. Dostał się, współtworzył m.in. redakcję gospodarczą, później odpowiadał za treści naukowe portalu. W ub.r. postawił na własną działalność.

Jego nazwisko świetnie znają pasjonaci genealogii. Minakowski stworzył m.in. dwie internetowe bazy genealogiczne, w których znajduje się kilkaset tysięcy osób. Co miesiąc odwiedza je ok. stu tys. osób. Sam jest potomkiem uczestnika Sejmu Wielkiego. To z jego inicjatywy sześć lat temu powstało Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, którego "głównym zadaniem jest krzewienie patriotyzmu i uświadamianie wszystkim, iż Rzeczpospolita nie spadła z kosmosu, ale była dziełem naszych przodków, których krew do dzisiaj w nas płynie" (ze strony SPSW).

Dyskusja o ACTA wciągnęła go, bo jednocześnie interesują go prawa twórcy i użytkownika sieci (prowadzi też bloga). Nie chce nazywać się ani blogerem, ani internetowym przedsiębiorcą. Uważa, że najlepiej to, co robi w sieci, opisuje informacja zamieszczona pod logo jego strony Minakowski.pl: "Uprawianie nauki przy użyciu internetu". Marzy mu się, by politycy zrezygnowali z tradycyjnych konsultacji społecznych, w których o zdanie pytane są tylko korporacje biznesowe i organizacje pracownicze, a do dyskusji mógł włączyć się każdy, kto chce. - Jeśli ktoś wychwyci bubel w ustawie, będzie mógł powiadomić o tym władzę, a ona nie będzie mogła tego zignorować - opisuje. Wierzy, że to tylko kwestia czasu.

- Wikileaks udowodniło, że nie da się ukryć informacji. Zawsze znajdą się "ujawniacze" - mówi.

Chce też, by politycy "wyszli" z telewizora. - Stamtąd tylko oni mówią, a my nie mamy głosu. Niech przyjdą do nas, gdzie obie strony są równoważne - dodaje.

W ostatnich wyborach głosował na partię, która nie miała szans wejść do Sejmu.

O Bonim: - Dał się poznać jako dobry negocjator w konfliktach ze związkowcami. Nie słyszałem, żeby stworzył jakiś przełomowy projekt w dziedzinie internetu.

Ma żonę i córkę. Czyta głównie książki, które przydadzą mu się do pracy: historyczne i o prowadzeniu biznesu w internecie. Do kina nie chodzi.

- Przeczytałem greckich dramatopisarzy w oryginale, więc nie mam kompleksów, że nie znam dzisiejszych twórców - kwituje.

Piotr Konieczny, niebezpiecznik.pl

Przed trzydziestką. Na debatę dostał podwójne zaproszenie: od Michała Boniego i bezpośrednio z kancelarii premiera. Żałuje, że tak późno (piątek wieczór), bo poniedziałek miał już zaplanowany i nie mógł wyjechać do Warszawy. Na swojej stronie (Niebezpiecznik.pl) formę zaproszenia określił jako: "wysoce niestosowne zachowanie".

Siebie opisuje jako poważnego i spokojnego człowieka. W Krakowie od dwóch lat prowadzi firmę zajmującą się bezpieczeństwem komputerowym i szkoleniami na ten temat. Miesięcznie serwis ma 800 tys. odsłon. Od kiedy wybuchła afera z Anonymous, w mediach pojawiał się jako ekspert w zakresie ochrony przed internetowymi. Podejrzewa, że właśnie dlatego dostał zaproszenie od rządu.

Nie było go u Tuska, ale dwa lata temu z dyskusji z premierem nie zrezygnował. Wtedy debata dotyczyła rządowego pomysłu stworzenia rejestru stron niedozwolonych. Nie był w kancelarii, ale wysyłał pytania na czacie. - Dziś głosy wirtualne mają taką samą moc jak krzyki górników na ulicach - stwierdza.

Wierzy, że przeciwko ACTA warto było też zaprotestować w "realu". Na swojej stronie zachęcał do protestów przeciwko umowie (sam w tym czasie był za granicą).

Studiował na AGH, ale po dwóch latach wyjechał do Szkocji. W Glasgow skończył informatykę na Caledonian University, po czym wrócił do kraju. - Wyjazd to był strzał w dziesiątkę. Możliwość obcowania z różnymi narodowościami otwiera oczy na sprawy różnic kulturowych oraz sztukę kompromisu - stwierdza.