W badaniu "pokolenia wyżu", które na zlecenie"Metra" przygotował MB SMG/KRC pytaliśmy Polaków, między 24 a 34 rokiem życia, jakie są ich postawy wobec kryzysu finansowego. Wyniki nas zaskoczyły. To prawda, młodzi wiedzą, że kryzys przełoży się na życie każdego. Ale to ich nie paraliżuje, maga odwagę marzyć.

To nie oznacza, że nie myślą trzeźwo. Spodziewają się wzrostu bezrobocia, cen żywności. Ale te i inne przeciwności traktują raczej jako wyzwanie. Są optymistami, nie boją kredytów. Choć co piąty młody Polak ma już jakiś kredyt na koncie, to większość z nich jest przekonana, że w ciągu najbliższego roku nie będzie miała problemów z jego spłatą, a aż 23 proc. ma kredyt i planuje zaciągnąć kolejny! Według młodych kredyt wciąż jest dobrym sposobem finansowania większych wydatków.

Zachowawczy młodzi starsi. Ci, którzy mają lat 30 i więcej już raz doświadczyli kryzysu przed kilku laty. Poczuli czym jest strach przed utratą pracy z dnia na dzień, poczuli czym jest konieczność uginania karku, aby pracę utrzymać. Późniejszy okres prosperity nie przewrócił im w głowie i nauczyli się panować nad swoimi planami i marzeniami. To ich nauczyło pewnej pokory. Nie bujają w obłokach, ale jak już coś postanowią to nie odpuszczą.

Nauczyli odporności, przede wszystkim, nabrali pewności siebie. Poza tym zwykle już założyli rodziny, osiągnęli status materialny, pozaciągali kredyty, które muszą spłacać - to dodatkowa motywacja. Tylko jedna rzecz ich poważnie niepokoi: to że nie dadzą rady kupić mieszkanie, bo nie dostaną kredytu (uważają, że jak dostaną kredyt to już na pewno dadzą go spłacić, w razie czego raty pomogą spłacić rodzice albo nawet dziadkowie).

Tupeciarscy młodzi młodsi. Za to ci młodsi (dwudziestokilkulatkowie) są zachłyśnięci dorosłym życiem, w które dopiero weszli. Nie mają żadnych kompleksów. Uważają, że są świetnie wykształceni i bardzo wysoko się cenią. To im się wszystko od życia należy.

Nie pamiętają czasów 20-proc. bezrobocia, to pracodawcy zawsze o nich zabiegali. Być może niewiele wiedzą o życiu, ale to właśnie daje im siłę, być może nawet odrobinę bezczelności w walce o swoje.

O własnym lokum na razie nie myślą. Mieszkają u rodziców, albo we własnym mieszkaniu, które kupili im rodzice. Nie muszą spłacać kredytów, ani martwić się o bliskich więc całe dochody wydają na siebie. Wierzą, że są tak młodzi, że przeczekają kryzys tak żyją, po czym czas na założenie rodziny (ustabilizowanie się) jeszcze przyjdzie.

I jedni i drudzy nie zrezygnują ze swoich przyjemności, a jeśli zaczyna czegoś im brakować pracują więcej, co w wywiadzie dla "Metra" podkreślała kilka tygodni temu dr Mirosława Grabowska, dyrektor CBOS. - To jest społeczeństwo świadome swojej wartości i nie pójdzie pod nóż - mówiła.

Na ten olbrzymi "apetyt na życie" liczą także ekonomiści. Minister finansów Jacek Rostowski obniżając prognozę wzrostu PKB z 4,8 proc. do 3,7 proc. wyliczył, że budżet straci na tym niespełna 2 mld złotych. Założył, że ludzie nie zrezygnują z zakupów i wydatków, które sobie zaplanowali.

Czy rzeczywiście tak będzie? Czekamy na maile: metro@agora.pl

Źródło: Dziennik Metro